İngiliz Fizikçi, Astronom, Mucit, Filozof, Simyacı ve Tarihin En Büyük Matematikçilerinden 73 “Tüm zamanların en büyük bilim adamlarından biri olarak kabul edilen New-ton, hem matematikçi hem de fizikçiydi. Newton’un bilime yaptığı büyük hizmetler hatırlanacak olursa; bunlardan en önemlisi yer çekimi kanununun keş-fidir. Newton, kuvvet ve ivme arasındaki mükemmel ilişkiyi kütle kavramı ile bağdaştırmış; etki ve tepki prensibini bulmuş, bileşke kuvvetlerin sıfır olması halinde hareketli cisimlerin hızının hiç değişmeyeceği tezini ortaya atmıştır. Newton’un hareket yasaları, 4 yüzyıldır en basit mühendislik hesaplarından, en karmaşık teknolojik projelere kadar aynen uygulanmaktadır. Newton’un sadece çekim konusunda değil, mekanik ve optik gibi temel konularda da çok önemli buluşları olmuştur. İşığın 7 rengini keşfeden Newton, böylece optik adı verilen yepyeni bir bilim dalının da temelini atmıştır.” Isaac Newton, 1642 yılı Noel gününde Woolshrope, Lincolnshire’da doğdu. Bir İngiliz çiftçi ailesinin çocuğuydu ve babası, o doğmadan üç ay önce ölmüştü. Üç yaşındayken annesi ikinci kez evlenince Newton’un bakımını anneannesi üstlendi. Newton, naif bir çocuktu. Diğer yaşıtları gibi güçlü, canlı ve hareketli bir yapıya sahip değildi. Arkadaşları oyunlar oynarken o, zamanının büyük bir kısmını su çarkları ve güneş saatleri yaparak geçiriyordu. İlk öğrenimini oturdukları bölgedeki okullarda tamamladı. On iki yaşında Grant-ham’da King’s School’a yazılan Newton, bu okulu 1661 yılında bitirdi. Aynı dönem annesi ikinci kocasının da ölümü üzerine Woolshrope’a geri döndü. Newton artık annesi ile birlikte yaşamaya başladı. Annesi, onu yanından ayır-mak istemiyordu zira babasından kalan çiftliği onun yönetmesini arzu ediyordu. Fakat daha çocukluğundan itibaren Newton’un zekasının farkında olan dayısı William, annesini Newton’u üniversiteye göndermeye ikna etti. 1661 yılında Newton, Cambridge’deki Trinity College’e başladı. Newton’un matematik öğretmeni ilahiyatçı ve ünlü matematikçi Isaac Barrow’du. Barrow, Newton’un zekasının ve yeteneğinin farkındaydı. Değerli ho-casından aldığı bu dersler Newton’u diferansiyel ve integral hesabı bulmaya ve bu alanda çalışmaya yöneltti. Newton, Cambridge Üniversitesi’ne gitmeden önce Rene Descartes analitik geometriyi, Johannes Kepler kendi adıyla anılan üç kanundan ikisini bulmuştu. Bu gelişmeler Isaac Newton için temel oluşturmuştu. 1665’te bu okuldan lisans derecesini aldı. Lisansüstü çalışmalarına başlayacağı sırada çıkan veba salgını sebebiyle üniversite kapatıldı. Newton, salgından korunmak amacıyla annesinin çiftliğine gitti. Çiftlikte geçen iki yıl süresince en önemli buluşlarını gerçekleştirdi. 1667’de Trinity Kolej’e öğretim üyesi olarak döndüğünde diferansiyel ve integral hesabın temellerini atmış, beyaz ışığın renkli bileşenlerine ayrıştırılabileceğini bulmuştu. Ayrıca cisimlerin birbirlerini, uzaklıklarının karesi ile ters orantılı olarak çektiklerini sap-tamıştı. Fakat diferansiyel ve integral hesabı 38 yıl sonra yayınladı. Newton 1669 yılında henüz 27 yaşındayken Cambridge Üniversitesi’nde mate-matik profesörlüğüne getirildi. 1671’de ilk aynalı teleskobu yaptı. Bir yıl sonra Royal Society üyeliğine seçildi. Royal Society’e sunduğu renk olgusuna dair bildirisinin yoğun şekilde eleştirilmesi üzerine Newton bilim dünyasıyla bağ-larını kopardı. 1675 yılında optik konusunda iki bildiri hazırladı fakat bunlar da yeni tartışmalara yol açtı. İngiliz bilim adamı Robert Hooke makalelerdeki bazı sonuçların aslında kendi buluşu olduğunu, Newton’un bunları sahiplendiğini iddia etti. Tüm bu tartışma ve eleştiri ortamı Newton’un geri çekilmesine ve altı yıllık bir sessizliğe bürünmesine neden oldu. 6 yıl sonra ise astronom ve matematikçi Edmond Halley’in dostane gayretleri ve teşvikiyle bilimsel çalışmalarına yeniden başladı. Newton yaptığı araştırma ve deneyler sonucunda “Hareket Kanunları”nı buldu fakat hemen yayınlamadı, araya uzun yıllar girdi. Yine “Yerçekimi Genel Kanu-nu”nu da yayınlamak için 20 kadar bekledi. Bu denli geç yayınlamasının nedeni Newton’un çekingen karakteriyle de ilgiliydi. Çalışmalarına karşı gelecek itiraz ve eleştirilerle uğraşacak bir yapıda değildi. Newton’un bu buluşları yaptığı yıllarda Gottfried W. Leibnitz de aynı konularla ilgili çalışmalar yapıyordu. Leibnitz ve Newton ortak çalışmaya ve buluşlarını yardımlaşarak geliştirmeye başladılar. Birbirlerinin özelliklerini iyi bilmeleri ve birbirlerine saygı duymaları birlikte çalışmalarını kolaylaştırdı. Newton’un en önemli buluşları olan diferansiyel ve integral hesap neticesinde pek çok konu-da çok önemli mesafeler katedildi. Ünlü fizikçi P. Berkeley bu kavramlar için şöyle söylemişti: “Diferansiyel ve integral hesap her kapıyı açar. Bu öyle bir anahtardır ki onun sayesinde modern matematikçiler, geometrinin ve sonuç olarak doğanın sırlarını keşfeder.” Eserleri Method, De Motu Corporum in Gyrum (1684) Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (1687): Doğa Felsefesinin Ma-tematiksel İlkeleri 3 ciltlik bir çalışmadır. Kitap Latince basılmıştır. Klasik me-kaniğin temellerini oluşturan Newton’un Hareket Kanunlarını ve Kütleçekim Kanunu da içerir. Opticks (1704): Kitap, merceklerle görüntü oluşumu, gözün çalışma yöntemi, yansıma ve kırınım hesapları, beyaz ışığın tayfın renklerine ayrılması, gökkuşa-ğının renkleri, yansıma teleskobunun yapımı gibi konuları içerir. Bunların dışında kan dolaşımı, sindirim, bilimsel yöntemler, Nuh Tufanı, Dünya’nın yaratılışı gibi konulara da yer verilmiştir. Kitap İngilizce olarak basılmıştır. Arithmetica Universalis (1707) An Historical Account of Two Notable Corruptions of Scripture (1754) Newton İncil’deki kutsal üçlemeye karşı çıkan kronolojik bir eser de yazmıştır. Keşifleri Hareket yasaları -Gravitasyon yasası -Hidromekanik yasası -Newtonian akışkan -Soğurma yasası -Newton halkaları -Emisyon teorisi -Newton teleskobu-Calculus-Binom serileri -Newton metodu – Newton-Cotes formülü -İnterpolasyon formülü. Newton bilimde çığır açan bu buluşlarının yanı sıra, ateizmi reddeden, Yaratılışı savunan ciddi eserler yazmış, “Yaratılış tek bilimsel açıklamadır” düşüncesini savunmuştur. Newton, daima, mekanik evrenin kendi deyimiyle “bu hiç dur-maksızın çalışan dev saatin” ancak güçlü ve üstün akıl sahibi bir Yaratıcı’nın eseri olabileceği gerçeğine inanmıştır. Newton’un, dünyanın seyrini değiştiren buluşlarının temelinde, onun Allah’a yakınlaşma isteği vardır. Newton, Allah’ı daha yakından tanımak için yol olarak, Allah’ın yarattığı eserleri araştırmayı bulmuştur. Bu amaçla büyük bir şevkle araştırmalarına sarılmıştır. Newton, bilimsel araştırmalarını yapma gayretinin ardındaki sebebi Principia Mathematica adlı eserinde şu sözlerle ifade etmiştir: Allah’ın aklının “Bizler Allah’a muhtaç, aciz kullar olarak, kendi aklımıza göre büyüklüğünü ve yüceliğini görmeli ve O’na teslim olmalıyız.” (Dan Graves, Sci-entists of Faith, s. 133-134) “Allah sonsuz ve mutlaktır; gücü sınırsızdır ve herşeyden haberdar olandır; varlığı sonsuzluğa dayanır; her şeyi yönetir, yapılan ve yapılacak olan her şeyi bilir. O sonsuz ve sınırsızdır; … Daimidir ve vardır; Varlığı daimidir, her yerde mevcuttur; her zaman ve her yerde var olmasıyla O, tüm zamanı ve aralıklarını yaratır.” (Dan Graves, Scientists of Faith, s. 142-143) Newton, pek çok bilim adamının aksine oldukça rahat ve mutlu bir yaşam sür-dü. Yaşadığı dönemde de itibar gördü. Newton 1727 yılında 85 yaşındayken Londra’da öldü.